proteiny
proteiny
www.testosterone.pl
kominki
kominki
www.kominkiskandyna…
wypadek w anglii
odszkodowania w anglii
odszkodowaniauk.com
pranie wykładzin
pranie wykładzin Poznań
www.czyszczenie.tfb…

Inżynieria genetyczna

January 28th, 2008

 Hodowcy roślin i zwierząt potrafią „ulepszać” gatunki, pomagając w ten sposób rolnikom. Uczeni, zajmujący się inżynierią genetyczną, potrafią zmieniać komórki, z których zbudowane są organizmy. Pozwala to wpływać na życie roślin i zwierząt.
Nasza przyszłość może ulec zmianie, jeśli ludzie zagospodarują Księżyc. Badania przeprowadzone na Hawajach i na wyspach Galapagos wykazały, że nowe gatunki rozwijają się najszybciej w izolowanych środowiskach wyspowych. Jest możliwe, że za kilka milionów lat powstaną nowe gatunki Homo. Tymczasem coraz lepiej poznajemy przeszłość życia na Ziemi, a jednocześnie szukamy odpowiedzi na pytanie, jak ono powstało. Badania dziejów życia na Ziemi pozwalają zauważyć, że:
- człowiek powstał bardzo niedawno w skali czasu geologicznego obejmującego całą historię Ziemi,
- zmiany ewolucyjne zachodziły bardzo powoli,
- ewolucja trwa nadal.
Człowiek opanował Ziemię w czasie, licząc w skali geologicznej, niewiarygodnie krótkim, lecz nasz wpływ na otaczający świat jest większy nawet od wpływu dinozaurów. Ludzie przekształcają krajobraz wszędzie, gdzie się znajdą.
Lasy tropikalne są obecnie wycinane w tempie 12 hektarów na minutę przez 24 godziny na dobę. W ten sposób niszczy się nisze ekologiczne, w których żyją miliony owadów i innych zwierząt. Jeśli będziemy nadal tak lekkomyślni, spowodujemy katastrofę tak wielką, jak dwa największe masowe wymierania. Katastrofa jądrowa w rodzaju tej, jaka nastąpiła w Czarnobylu w 1986 r., może również spowodować niepowetowane szkody dla życia na kuli ziemskiej.

Nadchodzi człowiek

January 28th, 2008

Gdy Karol Darwin opublikował w 1859 r. dzieło O pochodzeniu gatunków, wielu ludzi utrzymywało, że zawarł w nim twierdzenie o pochodzeniu człowieka od małp. Darwin jednakże tak nie twierdził. Istoty człekokształtne (hominidy) różnią sę od małp trzema cechami - pionową postawą, używaniem narzędzi i porozumiewaniem się za pomocą języka. Kopalne czaszki mogą niekiedy ujawnić, czy ich posiadacze potrafili mówić, czy zaledwie pochrząkiwac. Kości nóg pozwalają określić, czy chodzili w postawie pionowej. Szczątki najwcześniejszych hominidów znaleziono w 1981 r. w Etiopii. Pochodzą one sprzed 4 min lat. Należały do grupy australopiteków, czyli „południowych małp”. Najwcześniejsze szczątki należą do gatunku Australopithecus afarensis. Inne gatunki australopiteków odkryto w południowej i wschodniej Afryce. Są to: A.africanus, który żył 3 mln lat temu, A.robustus  i A.boisei, które żyły przed 2 mln lat i wyrabiały proste kamienne narzędzia.
Ludzie należą do rodzaju Homo, co oznacza „człowiek”. Najwcześniejszą istotą ludzką był Homo habilis („człowiek zręczny”), żyjący we wschodniej Afryce około 1,8 min lat temu, w tym samym czasie co Australopithecus boisei. Szczątki Homo erectus („człowieka wyprostowanego”) znaleziono w wielu obszarach. Pierwsze znaleziska pochodziły z Chin i Indonezji. Określono je jako szczątki „człowieka pekińskiego” i „człowieka jawajskiego”. „Człowiek wyprostowany” sporządzał lepsze kamienne narzędzia i używał ognia. Zamieszkiwał on Ziemię 1,3 min lat temu. Około 300 tys. lat temu „człowiek wyprostowany” wymarł, a jego miejsce zajął Homo sapiens - „człowiek rozumny”. Silna, krępa forma Homo sapiens - człowiek.  Odkrycia ostatnich 100 lat pozwalają sądzić, że ludzie i małpy są potomkami małego, owocożernego rodzaju Aegyptopithecus, żyjącego 33 mln lat temu. Naszymi najbliższymi krewnymi są dwie afrykańskie małpy - szympans i goryl. Najwcześniejsze kopalne istoty człekokształtne pochodzą również z Afryki.

Dryf kontynentów

January 28th, 2008

Kontynenty nie zawsze były tam, gdzie są obecnie. Pod koniec triasu połączyły się, tworząc superkontynent, zwany Pangeą. W okresie jurajskim nastąpiło jego rozłamanie. W ciągu milionów lat powstał Ocean Atlantycki. Ameryka Północna i Europa odsunęły się od siebie, podobnie jak Ameryka Południowa i Afryka. Na południu Australia, Antarktyda i subkontynent indyjski oderwały się od Afryki. Ta wędrówka lądów jest nazwana dryfem kontynentów.
Dryf kontynentów miał wielki wpływ na dzieje życia. Pangea była położona znacznie bardziej na południe niż większość obecnych lądów. Klimat większej części jej obszaru był znacznie cieplejszy od obecnego klimatu kuli ziemskiej. W tych warunkach nastąpił bujny rozwój dinozaurów. Po rozłamaniu się Pangei i powstaniu mniejszych kontynentów nastąpiło ochłodzenie klimatu. Wiele roślin i zwierząt nie potrafiło przystosować się do nowych warunków. Ważnym następstwem dryfu kontynentów było to, że wiele zespołów roślinnych i zwierzęcych znalazło się w izolacji. W Australii są torbacze, lecz po jej oderwaniu się nie pojawiły się na tym kontynencie łożyskowce. Torbacze tak się rozwinęły, że wypełniły wszystkie nisze ekologiczne. Są tam więc workowate myszy i koty, kangury zamiast antylop i jeleni, workowate wilki tasmańskie zamiast wilków. Prymitywne ssaki jajorodne, takie jak dziobak i kolczatka, również przeżyły w Australii i w jej sąsiedztwie - na Nowej Gwinei.
Wyspą była również Ameryka Południowa. Połączyła się ona z Ameryką Północną zaledwie przed 2 min lat. Żyły w niej również torbacze oraz łożyskowce: wielki leniwiec naziemny oraz roślinożerne zwierzęta podobne do nosorożców. Jedna z grup południowoamerykańskich torbaczy - oposy, przetrwała do dziś i rozprzestrzeniła się także w Ameryce Północnej.

Początki ssaków

January 28th, 2008

Po wymarciu dinozaurów panowanie na Ziemi objęły ptaki i ssaki. Ssaki są zwierzętami rodzącymi żywe potomstwo i karmiącymi je mlekiem matki. Pierwotne ssaki żerowały nocą, częściowo dlatego, że znacznie od nich większe dinozaury poszukiwały pożywienia za dnia. Pierwsze ssaki pojawiły się w triasie. Były to małe zwierzęta podobne do ryjówek.
Było wówczas wiele torbaczy, zwierząt zbliżonych do współczesnego kangura. Torbacze rodzą młode, które nie są w pełni ukształtowane i ostatnia faza ich rozwoju następuje w torbie matki. Pozostałe ssaki, zwane łożyskowcami, rodzą młode w pełni rozwinięte.
Łożyskowce są bardziej udanym tworem ewolucji niż torbacze. Te ostatnie przeżyły jedynie na kontynencie australijskim i w Ameryce Południowej, gdzie były odizolowane od swoich rywali, ssaków łożyskowych.
Około 64 min lat temu ssaki zaczęły wędrować ku nowym obszarom. Powstały gatunki, które obecnie już wymarły, takie jak mamut i niedźwiedź jaskiniowy. Interesujące jest, że konie pojawiły się najpierw w Ameryce Północnej. Po rozprzestrzenieniu na inne części świata wymarły w swojej ojczyźnie i dopiero ludzie sprowadzili je tam ponownie przed 400 laty.
Niektóre ssaki żyją w morzach. Należą do nich wieloryby, delfiny i morświny, które nigdy nie wychodzą na ląd, oraz foki i ich krewniaki, rodzące młode na lądzie. Najstarsze kopalne wieloryby pochodzą sprzed 500 min lat, a kopalne foki sprzed około 20 min lat.
Obecnie istnieje przeszło 4200 gatunków ssaków. Dzielą się one na 18 rzędów. Są wśród nich, podobnie jak wśród gadów, gatunki mięsożerne i roślinożerne.

Jak rozwinęły się ptaki

January 28th, 2008

Ptaki pochodzą bezpośrednio od gadów. Szczęśliwym trafem w Niemczech znaleziono pięć okazów skamieniałych szczątków należących do najprawdopodobniej pierwszego ptaka. Nazwano go archeopteryksem, co oznacza pra-ptaka („najstarszego uskrzydlonego”). Był wielkości gołębia. Miał upierzenie jak współczesne ptaki, kości jego były ciężkie, jak kości gada. Prawie na pewno był zbyt ciężki, aby mógł latać, ale mógł wdrapywać się na drzewa i szybować. Był uzębiony. Przodkiem jego był prawdopodobnie nie któryś z latających gadów, lecz dinozaur o wielkości kurczęcia, Compsognathus. Podobnie jak on, archeopteryks biegał po ziemi, łowiąc owady i inne drobne zwierzęta. W późniejszych okresach znaleziono niewiele skamieniałości ptaków. Wiadomo jednak, że w ciągu i o milionów lat rozwinęły się wszystkie znane obecnie cechy ptaków: mała masa, puste kości, bezzębny dziób i duża klatka piersiowa podtrzymująca mięśnie skrzydeł.
Niektóre pierwotne ptaki miały uzębienie. Do takich należał Hesperornis, nielotny ptak wodny, którego szczątki znaleziono na obszarze wielkich równin Ameryki Północnej. Kształtem przypominał on obecne ptaki nurkujące. Długość jego dochodziła do 2 m. Miał 94 zęby.
Dzisiejsze ptaki mają wiele cech gadzich. Najbardziej rzucające się w oczy są łuski na nogach, widoczne na przykład u kury. Są one podobne do łusek na skórze węży.